.
.
.
.....................................................................................28 de dezembro
sentada sob a portada onde o ocaso se põe
penteio a última réstia de sol e
persigo a par e passo o redopiar da pétala ao
encontro do chão
tento perdurá.la na tela ou
sustê.la na paleta de mil cores que
pouso sobre a bancada
enquanto aguardo a chegada da noite
danço ao ritmo da
música que toca só para mim
abro as asas a Ícaro
sorvo a última labareda da tarde e
conduzo.me ao encontro dos deuses para
solta
no murmúrio dúctil da fonte
alisar a máscara
dos amantes
a tela
consente o luto de Dédalo
-fefa koroleva
.
.
.



